| Chat NoIr's profileJanzPhotosBlogLists |  Tools  Help |
Janz
September 02 รักไม่ช่วยอะไรเพลง รักไม่ช่วยอะไร
รอเธอ รอจะพบเธอมาตั้งหลายวัน
รอเธอ เพื่อจะพูดกันเรื่องที่ค้างคา ขอบคุณอีกครั้งที่วันนี้เสียเวลามา ก็เข้าเรื่องเลยนะ บอกลากันซะทีจะดีมั้ย ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย
รักไม่ช่วยอะไรเลย ฉันไม่ยอมเปลี่ยนเธอไม่ยอมเปลี่ยน ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ ปรับความเข้าใจกันไปมันก็ซ้ำเก่า ทั้งๆ ที่รักกันแต่เราเข้ากันไม่ได้เลย เมื่อเราต่างไม่เคยจะยอมลดก็ควรจะลา ใจจริง ก็ยังเสียใจ และก็เสียดาย
เธอเองคงจะเสียใจคงไม่แพ้กัน แต่ว่าอย่างน้อยก็เคยใช้ชีวิตร่วมกัน จะเก็บในใจฉันว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน ยื้อก็เหมือนเราจะยิ่งเหนื่อย
รักไม่ช่วยอะไรเลย ฉันไม่ยอมเปลี่ยนเธอไม่ยอมเปลี่ยน ยังคงทำตัวเหมือนเคยๆ ปรับความเข้าใจกันไปมันก็ซ้ำเก่า ทั้งๆ ที่รักกันแต่เราเข้ากันไม่ได้เลย เมื่อเราต่างไม่เคยจะยอมลดก็ควรจะลา ชีวิตเรา เราคืนให้กัน วันที่แสนสุขวันที่แสนเศร้า กับเรามันคงเป็นแค่วันวาน อะไรที่แล้วมา ขอให้ผ่านไปไม่ติดค้างกัน นับตั้งแต่นี้เราเป็นแค่เส้นขนานที่คงไม่มีวันกลับมาเจอ September 01 อัพแล้วจ้ามาอัพตามคำเรียกร้อง(ของใคร)
ช่วงนี้เหงา เศร้า คิดมาก
มิรู้เป็นไร สงสัยอยู่คนเดียวมากเกินไปแหงๆ
มีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าให้หาเวลาไปเที่ยวกับคนที่เรารักสิ
จะได้หายเบื่อ
มันคงหายแน่ๆ แต่ไอ้ไม่มีตังค์นี่ดิ ปัญหา
เห้อ. . .
วันก่อนฟังเพลง white love story ชอบท่อนนี้จัง
อยากจะขอมือเธอให้ฉันจับไว้ได้ไหม
จะไม่ยอมให้อะไรแยกเราไกลห่าง ฉันจะทำทุกทางให้ทุกลมหายใจได้มีกัน ขอแค่เพียงมือเธอให้ฉันจับไว้ความเหงาก็อันตระธาน
ค่ำคืนและวันจะสวยเพียงไรเมื่อเรามีกัน ขอแค่เพียงมือเราจับกันเอาไว้จากนี้ไม่กลัวอะไร
มีเธอข้างกาย แค่รู้ว่ามีเธออยู่ข้างกัน โลกนี้ฉันไม่ต้องการสิ่งใด Hold my hand
I won't let go of you again
I love you as long as I breath
Hold my hand
Don't let go of me
I love you till the day I close my eyes in rest
I won't cry
Now that you're by me side
ฟังแล้วรู้สึกดีจัง จริงๆนะบางครั้งแค่อยู่กะคนที่เรารัก
ไม่ต้องพูดไรมาก แค่มีเค้านั่งอยู่ข้างๆ จับมือกันไว้
เรื่องที่รู้สึกแย่ๆก็จะหายไป
อืม ถ้าเป็นไปได้ขอบรรยากาศด้วยนะ (555)
เคยคิดไว้ว่า แค่ได้
เดินเล่นในสวนรถไฟ หรือเดินแถวๆท่าพระอาทิตย์ตอนเย็นๆ
นั่งกินติม เดินคุยไรเล่นๆ เรื่อยเปื่อย
มันก็คงจะดี แต่รู้ว่ามันคงไม่มีวันนั้น มันก็แค่ความความฝันเพ้อเจ้อ
เท่านั้นแหละ
ตื่นๆๆๆๆ Wake me uppppp
January 16 แจนนู๋เป็นเด็กขี้เบื่อ ขี้งอน เอาแต่ใจ งอแง ง้องแง้ง งี่เง่า
มีหมดทุกอย่างและเป็นอย่างหนักด้วย
มันน่าเบื่อเนอะที่เป็นแบบนี้
ยิ่งช่วงที่มีแบบผู้หญิงหละก้อ
ไม่ต้องพูดถึงกันเลยทีเดียว
สงสารเนอะ คนที่อยู่รอบๆข้าง
ต้องมาทนๆๆกะแจน
เห้อ เหนื่อยใจแทนจัง
หรือบางทีการอยู่คนเดียวเป็นสิ่งที่ดีกันน้า
คิดไม่ออก
พยายามไม่งอน ไม่งี่เง่า
แต่ก้อม่ายด้ายยย
มันอดงอนไม่ได้อะ
ยิ่งเป็นคำพูดยิ่งหนัก
พูดไม่คิด บางทีคำพูดก็ทำร้ายคนอื่นอีก
น้ำเสียงไม่ต้องพูดถึ เย็นชาได้อีก
มีแต่ข้อเสียทั้งนั้น
เวลาใครขัดใจหรืออารมณ์ชิวๆ ก็ชอบไปไหนคนเดียว
ไปที่ไหนก็ได้ที่อยากจะไป
เหมือนไม่รักตัวเองเลยแหะ
ชอบให้คนอื่นเป็นห่วง
บางทีแจนก็ไม่ได้อยากให้เป็นห่วงนี่นา
เพียงแต่แจนเป็นคนเข้าใจยากมั้ง
มีแต่ข้อเสียทั้งนั้นเลย
เคยมีข้อดีกะเค้าบ้างไหมเนี่ยย
คิดแล้วเหนื่อย December 14 ความแตกต่างตอนนี้กะลังเริ่มเล่นHi5
รู้สึกสนุกกว่าสเปซอีกแหะ มีของตกแต่งตั้งเยอะแยะ
แถมเจอเพื่อนเก่าอีก โอ้ย รู้งี้เล่นต้างนานแล้ว
วันนี้ลงรูปเพิ่มมา
โอ้ มายพระพุทธเจ้า เห็นรูปสมัยตอนม.ปลาย
ผอม หน้าไม่บาน อ๊า แล้วตอนนี้หละ
หน้าบาน โทรม อ้วนขึ้นมา ตั้ง 6โล
เริ่มเครียด เพราะมันเห็นความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด
ทำไงดี TT มันเริ่มลงยากแย้วอ้า
T T
ช่วงนี้ไม่สบายบ่อย เบื่อจัง
อ้วกทุกวัน ไหนขาที่เจ็บเพราะไปเที่ยวภูกระดึงมาอีก
รู้สึกท้อๆ ที่ตัวเองขี้โรค เบื่อ
เหมือนกินยาเป็นอาหารเสริมเล้ยย
เห้อ
นี่ก็เพิ่งเข้ารพ.ตอนตี 5ครึ่ง เพราะปวดเข่ามากก
เอ็นอักเสบมากขึ้น เนื่องจากดื้อ ไม่ไปหาหมอ คิดว่าเด๋วก้อหาย
แต่แล้ว ขากลับงอไม่ได้ ทรมานสุดๆ น้ำตาเล็ด
ไปถึงเจอหมอคนเดิม ที่รักษาไม่ได้เรื่อง
ปวดท้องบอกอาจป็นไส้ติ่ง ทั้งๆที่อาหารเป็นพิษ
เอาเลือดกะฉี่ไปตรวจ เห้อ
หลังจากนั้นก้อไปเอกซเรย์ กะฉีดยาแก้ปวด
หมอบอกว่าเป็นที่กล้ามเนื้อ
ในใจก้อเถียง ถ้าเป็นกล้ามเนื้อก้อต้องหายนานแล้วสิ
หมอวินิจฉัยผิดอีกแหละ เบื่อจิง
หลังจากนั้นก็คุยกะหมอว่า รอหมอกระดูกแล้วกัน
นอนรอจนแปดโมงเช้า
หมอมาดู บอกเอ็นอักเสบ ให้ยากิน และนัดพบเพิ่ม
เห้อ ยังไม่ได้บอกแม่เลย เพราะเมื่อคราวที่แล้วก้อเข้ารพ. อาทิดนี้เข้าอีก
ไม ชีวิตมันน่าเบื่อจังเนอะ
November 21 ช่วงนี้ช่วงนี้ รู้สึกว่า
มีหลายเหตุการณ์เข้ามาในชีวิต
มากมาย จนบางครั้งก็รับไม่ไหว
ง่ะ แจนเหนื่อย.... October 25 ข้อดีข้อเสียของการขับรถในกรุงเทพฯ หลังจากขอรถป๊าขับในกรุงเทพฯก็เล่นเอาเหนื่อย แต่เมื่อขับในกรุงเทพกลับเหนื่อยกว่า!!!!
เห้อ ++'
ข้อดีของการขับรถในกรุงเทพฯ (รึเปล่า??)
1. คุณสามารถฝึกเลี้ยงครัช(ถ้ารถคุณเป็นเกียร์ธรรมดา)ได้ในเวลาที่คุณรถติดบนสะพาน
ย้ำ ต้องสะพานเท่านั้น เพราะรถของคุณห้ามถอยมากเกินไป มิเช่นนั้นอาจชนรถคันหลังได้
ทำให้คุณมีความชำนาญในการขึ้นสะพานแล้วไม่ถอยมาชนคันหลัง
2. ฝึกปาดหน้า แซงซ้าย-ขวาไปมาอย่างที่คนในกรุงเทพชอบทำกัน
3. ฝึกเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่เข้าแถวเวลาเลี้ยว ต้องแทรกคันข้างหน้า
4. ฝึกเป็นคนรู้ทิศทาง ถนนหนทางมากขึ้น โดยเฉพาะเวลาที่คุณหลงทางแล้ว คถณจะจำทิศทางได้
ทันทีทันใด
5. ฝึกเป็นคนช่างสังเกต เพราะเวลามีรถมอไซค์มาขับอยู่ข้างๆเวลารถติด ต้องดูว่ามันชนกระจกรถเรา
รึเปล่า ชนก้นไหม??
6. ฝึกขับรถปาด 3 เลนในเวลาเดียวกัน เพราะมันอีรุงตุนังตรงทางเข้าห้าง
ข้อเสียของการขับรถในกรุงเทพฯ
1.ถ้าขับรถหลงแล้ว หลงเลยหาทางกลับรถยาก เพราะกว่าจะถึงที่กลับรถไปไหนแล้วก็ไม่รู้
2.เหนื่อย เครียด เบื่อ เซ็ง เพราะรถมันติด แถมคันข้างหน้ายังจะมาเบียดอีก เบียดเข้าไป
สงสัยกลัวรถไม่มีรอย
3.ต้องใช้สายตา และพลังงานอย่างมากในการขับรถ เพราะรถคันอื่นบทมันจะปาดมันก็ปาด
เมื่อกลับถึงบ้านคุณอาจหมดพลังได้
4.รถจะกินน้ำมันมาก เพราะรถมันติด ดังนั้นต้องบอกแม่แต่เนิ่นๆ เด๋วจะซวยถ้าโดนเติมน้ำมันเอง
5.ระวังคุณตำรวจ เพราะพี่แกชอบจับผิดจะเอากะตังค์
6.ขับรถชิวๆไม่ได้ ช้าก็ไม่ได้เพราะอาจโดนคันหลังบีบแตรใส่ เร็วก็ไม่ได้ หากคันหน้าเบรกกะทันหัน
เราอาจซวยได้
7.มึนงงกับถนน หนทาง ชื่อมันหลายชื่อจัด งง[++]'โดยเฉพาะจากปากเกร็ดไปถนนราชพฤกษ์
และถนนวันเวย์บ้าง เฉพาะรถเมล์บ้าง เพราะฉะนั้นเราต้องศึกษาเส้นทางก่อนออกจากบ้านให้ดี
8. ต้องออกจากบ้านแต่เช้า เพราะถ้าออกจากบ้านสายคุณจะเจอรถติด(มหาโหด)
9. คุณจะเมื่อเท้ามากหากคุณขับเกียร์ธรรมดา
โอ๊ะ!คิดไม่ออกแล้ว ข้อดี-ข้อเสียมที่พูดถึงนี่ โดนกระทำ และกระทำมาหมดแล้วยกเว้นคุณตำรวจที่ยังไม่โดน
และไม่คิดอยากจะโดน เอาเป็นว่าขับรถกลับบ้าน ในถนนที่โล่งๆสบายกว่าเยอะเลย ^^
ใครมีข้อคิดเห็นเพิ่ม บอกเราด้วยนะ เพราะเราก็อยากรู้ว่าคุณโดนอะไรมาบ้าง October 15 เรื่อยเปื่อยขอบ่นยาวๆสักครั้งหนึ่งน่า......ช่วงนี้ฝึกงานอยู่ที่มหาลัย ฝั่งท่าช้าง ฝึกงาน 9.00 -16.00 น.
มันทำน้อยก้อจริง แต่อยากจะบอกว่างานหนักมากๆ เหนื่อยสุดๆ กลับมาถึงบ้านหมดพลัง
หลับเป็นตาย แต่ต้องกลับมาทำรายงานอีก ช่วงอาทิตย์แรกเหนื่อยมาก เพราะต้องทำ term
project web ต้องกลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ ทำ 2 คืน กว่าจะเสร็จ แต่แล้วก็หลุดจากสัปดาห์
มหาโหดนั้นไปได้ด้วยดี(มั้ง) ช่วงนี้เอ๋อมาก ลืมวันเกิดเพื่อนไปหลายคน แจนขอโทดนะ พอดีลืมวันลืมคืน
สอบเสร็จ ก็โดนฝึกงานเลย ช่วงนี้อยากมีเวลาว่างบ้าง อยากพักหมอง มีแต่เรื่องแย่ๆและเรื่องที่
ต้องตัดสินใจหลายเรื่อง จนทำให้ไม่อยากคิดไร อยากเดินเรื่อยเปื่อยแถวสนามหลวง ถนนพระอาทิตย์ ...
เหมือนกัน ว่าเสาร์-อาทิตย์นี้แหละ ที่จะไป แต่จะลากใครไปเป็นเพื่อนดีหละ...(มีใครอาสาบ้าง)
ปี 4 แล้ว ยังรู้สึกว่าตัวเองยังนิสัยเด็กๆเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เหอๆ รู้สึกแย่จัง พยายาม
ไม่งี่เง่า งอแง แต่ไมมันทำยากจัง --" สงสัยต้องเลิกเอาแต่ใจซะแล้วสิ..
PS. คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆทุกคนเลย อ่อ คิดถึงพี่ๆชมรม น้องๆชมรม และเพื่อนๆชมรมอาสาทุกคนเหมือนกัน
อยากไปค่ายนะ แต่มันไปไม่ได้ T-T
ว่าจะเดินเล่นที่วัดพระแก้ว และที่อื่นๆที่อยากจะไป ไว้เค้าถ่ายรูปมาฝากเด้อ (เหมือนเด็กบ้านนอนเข้ากรุงเลยแหะ)
บัว..อย่าคิดถึงชั้นมากหละ ไม่มีชั้นนอนเบียด เหงาหละสิ
ปัทม์..ยังไงแจนก้อยังอยากไปเสม็ดอยู่ดี (เพราะมันเสร็จทุกราย หุหุ) September 30 จดหมายถึง คุณคนนั้นถึง คุณคนนั้น...
ในที่สุดก็ถึงเวลาตัดสินใจสักที
มันคงจะดีทั้งสองฝ่ายอย่างที่พี่ต้องการแล้ว
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้
และแจนคิดว่าความเป็นพี่น้องของเราคง
จะทำไม่ทำให้ให้ทั้งแจนและพี่ต้องเจ็บปวด
(ถึงแม้ว่าแจนจะเป็นคนเดียวก็เหอะ)
ขอเวลานะคะ แจนสัญญาว่า
แจนจะกลับมาเป็นน้องสาวพี่เหมือนเดิม
ปล. พี่ทำได้ แจนก็ต้องทำได้เช่นกัน
บ้าย บาย ความรู้สึกดีๆที่แจนมีให้พี่
29 กันยายน 2550
23:59 น. September 21 เพลงมันเพราะดีนะ.....เพลง ปาฎิหารย์
เมื่อเราเจอกัน
มองตาแค่ครั้งเดียว
ก็ผูกพันเหมือนใกล้ชิดมานาน บอกไม่ถูกว่าทำไม หรือเราจะเคยเจอะเจอกันชาติก่อน ต่างใจตรงกันมองตาก็เข้าใจ แต่อาจเป็นเพียงได้แค่มองตา อยากจะกอดเก็บเธอใว้ แต่พบกันเมื่อสาย ไม่อยากจะแย่งใคร **น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไป จะไม่ยอมให้เราพรากกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร มันน่าเสียดาย น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไป จะไม่ยอมให้เราพรากกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร พบกันสายไปมันน่าเสียดาย ปาฎิหารไม่มีจริง ต่างใจตรงกันมองตาก็เข้าใจ แต่อาจเป็นเพียงได้แค่มองตา อยากจะกอดเก็บเธอใว้ แต่พบกันเมื่อสาย ไม่อยากจะแย่งใคร น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไป จะไม่ยอมให้เราพรากกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร มันน่าเสียดาย น่าจะเจอกันมาตั้งนาน ก่อนที่เธอจะเป็นของใคร อยากให้มันมีปาฎิหารย์ ให้ตัวฉันย้อนเวลากลับไป จะไม่ยอมให้เราพรากกัน ฉันคงจะพบรักเธอก่อนใคร พบกันสายไปมันน่าเสียดาย ปาฎิหารย์ไม่มีจริง ปล. เพลงมันเพราะดีเนอะ.... September 12 ใกล้สอบแล้ว หรอ???ใกล้สอบแล้วอะ อาทิดหน้าไฟนอล
โอ!!!แม่เจ้า แจนยังไม่ทันตั้งตัวไรเลย
ช่วงนี้มีแต่งาน งาน และก็งาน
พองานหมด สอบก็เข้ามา
เหอๆ สงสัยมัวแต่แอบแรดมากเกินไป
ต้องรีบอ่านซะแร้ววว!!
August 26 สงสารคุณรถขับรถถอยหลังไปชนมา
เหอะๆ แอบสงสารน้องมึน
ถึงมันจะไม่บุบ แต่ก้อมีรอยขีดข่วนเล็กน้อย (เป็นสีสันให้กะรถ)
ก้อไม่ได้ตั้งใจนี่นา มันมองไม่เห็น
ต้องโทษฟิล์มที่เพิ่งไปเปลี่ยนมา (คือแจนไม่เคยคิดจะโทษตัวเอง)
โดนป๊าเทศน์ทั้งขาไปและขากลับ โอยยย.....
ว่าแต่..ก็แอบสงสารมัน ที่โดนเปลี่ยนเจ้าของเป็นแจน
เอาเป็นว่าต่อไปนี้จะดูแลแกอย่างดีหละกันนะ น้องมึน
ปล.ถึงคุณพระพิรุณ ช่วงนี้อย่าทำงานหนัก เพิ่งล้างรถมา มันเหนื่อยนะ
ที่ต้องล้างอีกรอบอ่ะ
August 20 อดีตที่ไม่สามารถย้อนกลับคืนมา..วันนี้ได้คุยกับเพื่อนเก่าที่เคยสนิทมากๆคนหนึ่ง
ณ ตอนนี้เราไม่ได้สนิทเหมือนเดิมอีกแล้ว
รู้สึกเสียใจ กับการกระทำของตนเอง ที่ทำร้าย
ความเป็นเพื่อนของเรา ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเพื่อน
กันเหมือนเดิมก็เหอะ แต่ความรู้สึกดีๆที่เป็นเมื่อก่อน
มันคงไม่กลับมาอีกแล้ว อยากจะบอกว่า ขอโทษ แต่
ก็รู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ . . .
ย้อนกลับไปคิดในอดีต มันอดที่จะกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลไม่ได้
อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม มีแกอยู่ข้างๆอยู่เสมอ
แต่เราก็รู้ว่า ต่อให้เราพยามแค่ไหน เราก็ทำแกกลับมาไม่ได้
เห้อ เหมือนเรา เรียกร้องเลยเนอะ ทั้งๆที่เราเป็นคนทิ้งมันเอง
ใครๆก็เตือนอยู่เสมอ ว่าถ้าแกเสียเตยไป แกจะเสียใจ
ตอนนั้น เราคิดว่า ไม่ แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้วว่า เราเสียใจแค่ไหน!!!
เราอยากบอกแกว่า
เราขอโทษนะ นรุตม์ เราขอโทษจริงๆ
August 14 ผมยาวแล้วในที่สุด ผมมันก็เริ่มยาวแล้ว ดีใจมากมายเลย
หลังจากเป็น ทอมมาตั้งนาน T T ผมยาวขึ้นมา
ค่อยดูเหมือนเป็นผู้หญิงหน่อย (เอ๊ะ ที่จิงก็ไม่เหมือนอยู่แล้ว)
แต่ก็ยังต้องติดกิ๊บอยู่ดี เพราะผมมันแยงลูกกะตา อาจทำให้ตาเขได้
สัญญากะตัวเองว่า นู๋จะไม่ตัดผมสั้นอีกแล้ว T T ไม่ได้เข้ากะหน้าตัวเองเร้ยย
July 16 ตามหา กำลังใจ จาก..ช่วงนี้งานเยอะ เรียนก้อไม่รู้เรื่อง(DB ยากอิ๊บอ๋าย)
เบื่อจังเลย เหงาๆ อยากกลับบ้าน ตอนนี้เหมือนอยู่คนเดียวเลย
เบื่อที่ตัวเองเป็นคนเข้าใจยากจัง แม้กระทั่งแจนยังไม่เข้าใจตัวเองเลย
เหมือนกับมีโลกส่วนตัวที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้
อยากได้ กำลังใจ จากใครสักคน
ขอแค่กำลังใจ...เท่านั้น
กำลังใจ...ที่จะทำให้มีพลังที่จะทำงานอันมหาศาลต่อไป
กำลังใจ...ที่เมื่อยามท้อแท้ อย่างน้อยก้อมีเค้าคอยให้อยู่ข้างๆ
กำลังใจ...ที่เมื่อยามเหงา เราก้อจะนึกถึงเค้าเป็นคนแรก
กำลังใจ...ที่เวลาแล้วจะทำอะไรก้อมีความสุขไปหมด
กำลังใจ...ที่เราสามารถทำให้เรื่องยากเป็นเรื่องง่ายขึ้น
กำลังใจ...ที่ทำให้เรารู้สึกดีเมื่อได้รับ
และ
กำลังใจ...เป็นสิ่งที่ทำให้แจนรู้สึกว่าตัวเองมีค่าต่อคนๆนั้นแค่ไหน
ปล.เบื่อตัวเองที่ เป็นคนขี้เบื่อและเป็นคนน่าเบื่อ
July 06 สวัสดี ความเหงาและ??เหงาอะ ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ เหงาได้เหงาดี
แถมเบื่ออีกต่างหาก ขนาดงานมีเยอะแยะมากมายก่ายกอง
แต่แจนก็ยังเหงา
อยากจะหนีมันไปไกล ถึงแม้ทุกคนจะบอกว่าเพื่อนแกมีเยอะแยะ
แหม!!! ก็มันไม่เหมือนกันนี่นา เพื่อนก็อยู่กะเราแป๊ปเดียว
เดี๋ยวมันก็ไปอยู่กะแฟน แจนก็อยู่คนเดียว
พูดแล้วก็เศร้าใจ
ช่วงนี้ ดวงเดินทางมาแรงแซงโค้ง
ต้องเสียตังค์ค่าเดินทางเข้ากรุงเทพเป็นว่าเล่น เบื่อจิง
ค่ารถที่นั่นก็แพ้งแพง ทำให้ไม่ค่อยมีตังค์เก็บไปซื้อของเลย
ยิ่งอยากได้นู้น นั่น นี้ อย่างเยอะแยะ (ต่อมโลภกำเริบ)
ฝนตกทุกวันเลย ไม่ชอบหน้าฝนเลย ให้ตายสิ
ไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวก แถมลมก็แรง
เสี่ยงต่อการเป็นหวัดและรถชน
ช่วงนี้ปวดหัวบ่อยๆ ปวดมากถึงมากที่สุด
นึกว่าจะเป็นไมเกรน ไปหาหมอมา หมอบอกแค่ว่า
นู๋นอนไม่พอ และเครียด เส้นเลือดตรงสมองมันเลยบีบตัว
ทำให้ปวดหัว(มันน่ากลัวจิงๆ) ทำให้แจนแอบอู้งานซะเลย
จะได้ไม่ต้องเครียด 5 5 5 แต่ก็ต้องพึ่ง พารา บ่อยๆเวลาปวดหัว
มันพาลให้ไม่อยากจะทำไร อยากกินยาแล้วก็นอนหลับ
เห้อ ชีวิตคนเรานี่มันช่างน่าเบื่อเสียนี่กระไร
June 22 เมื่อ ความ... มาเยือนอีกครั้งคราวที่แล้วดวงซวยทำ thump drive หาย
มือถือตกน้ำ รถป๊อปเจ๊ง(เจ๊ง 2 รอบ)
แต่คราวนี้!!! ความซวยมันเล่นร่างกายกันเลย
หล่นจากรถฟอร์จูนเนอร์ เพื่อนด่าว่าโง่อีก
หัวเข่าก้อช้ำมากๆ ทั้ง 2 ข้าง
รุ่งขึ้น ต้องไปถือพานกับเพื่อน ตอนคุกเข่า
เดินก้อเจ็บจะแย่ เกือบเดินไม่ไหวแต่ก้อต้องเดิน น้ำตาแอบเล็ด T^T
เจ็บอะ!!
หลังจากนั้น 1 วัน
นั่งรถป๊อปเพื่อน เพื่อนขัดขาตอนลง
หล่นจากรถป๊อปกอีก
ก้นจ้ำเบ้ากะพื้น
เจ็บโครตๆ!!!
โอ้ย ช่วงนี้มันเป็นอะไรกันนี่ ทำไมซวยซ้ำซ้อน
ได้อย่างนี้ เห้ออ
เซ็งจังเลย (- -)" June 11 รู้แล้วเลยไม่อยากถาม 5 5 5เพลง อยากรู้แต่ไม่อยากถาม ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ ที่ค้างใความรู้สึก ลึกๆเธอคิดยังไง รักเธอเท่าไหร่ แต่ไม่เคยพูดกัน *อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย **เธอจะมีใจหรือเปล่า เธอเคยมองที่ฉันหรือเปล่า ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถามติดอยู่ในใจ กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป(กลัวรับมันไม่ไหว) ไม่ถามยังซะดีกว่า เพราะชั้นรู้ถ้าเราถามกัน กลัวคำนั้น อาจทำร้ายหัวใจ เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถามติดอยู่ในใจ กลัวรับมันไม่ไหว เพลงนี้แจนขอให้พี่คนนั้นที่ไม่เคยรับรู้อะไรเลย(หรือรับรู้แล้วยังจะทำร้ายกันอีก) เคยอยากให้รับรู้ แต่แล้วความจริงมันก็ทำให้แจนรู้ก่อนที่จะถามพี่ ว่าที่จริงแล้วสิ่งที่พี่ทำ มันคือ"การคิดมาก"ของแจนคนเดียวก้อเท่านั้นเอง ปล.ชอบเพลงนี้ มันโดนใจจี๊ดๆจ๊าดๆไอผึ้ง...เมื่อไหร่จะส่ง mail กลับซะทีห๊า รอเป็นชาติแล้วนะปัทม์...อยากเจอจังเยย ไปชิวที่ภูเก็ตกันไหม อยากไปทะเลไม่ใช่ร๋อพี่ป้อง...แอบคิดมากแน่ๆ 5 5 5 อย่าคิดไรมากเลยนะคะ แจนเหนื่อยนะ June 06 เหนื่อยหน่าย ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ ดวงตกสุดขีด ทำมือถือตกน้ำ เพราะความโง่ของตัวเอง ลืมกุญแจห้องไว้ที่ห้อง
และปัญหาที่เข้ามาอีกร้อยแปดพันเก้า เห้อ เหนื่อยจริง จริ๊ง อยากกลับไปเจอเพื่อนที่ห้องจัง
เมื่อไหร่จะจัดกันอีกอะ เอาไกลๆเลยนะ อยากจะไปหลบหนีความจริงสักพัก เพื่อที่จะตั้งหลัก
มาสู้ใหม่
ช่วงนี้ต้องเก็บตังค์ กินน้อย ไม่กินขนม (เลยทำให้ผอมลง 5 5 5) จะเอาตังค์ไปเที่ยว
ไปชิวไกลๆ ไปคนเดียว..........  เผื่ออะไรๆมันจะได้ดีขึ้นMay 31 ผมสั้นแล้วววว ตัดผมมา สั้นกุ๊ดๆเลยอะ ตอนแรกไม่ได้คิดจะตัดสั้นเลยนะ แต่เพราะไม่สบาย ผมมันยาวถึงกลางหลัง
แล้วมันก้อไม่กล้าสระผมเอง เพราะไข้ยังไม่หาย เลยไปร้านทำผม ให้เค้าสระให้ พอสระเสร็จ เค้าก้อเป่า
ผมและบอกว่าปลายผมเสียนะคะ เดี๋ยวพี่เล็มให้ พี่เค้าคงจะเล็มมันมือไปหน่อย จากกลางหลังเหลือแค่ไหล่
อยากจะร้องไห้ ผมนู๋ ไว้ต้างนาน...T^T หลังจากนั้นไว้ต่อ พอกลับบ้านก้อเลยไปตัดมันซะ โทดฐานที่ไหนๆ
มันก้อสั้นอยู่แล้ว เอาให้มันสั้นไปเลยหละกัน พอไปร้านตัด ช่างก้อถามว่า แน่ใจร๋อคะ ว่าจัตัด พี่เสียดายผม
แทน แจนก้อ เอาเลยพี่ ตัดมันไปเลย อยากสั้น และแล้วก้อสั้นจิงๆ สั้นกุ๊ด แง้ๆๆๆ เหมือนทอมเลย ใครๆ ก้อบอก
แจนเสียใจ.......ตกลงชั้นคิดผิดใช่มั้ยเนี่ย May 10 ไม่สบาย ... เบื่อจิงจัง ไม่สบายมาหลายวัน นอนซมอยู่ที่บ้าน
ไม่มีอะไรให้ทำ ปวดหัว มีน้ำมูก เจ็บคอ
อยากกลับบ้าน แง้.....
May 03 หลวงพระบาง อีกครั้ง กลับมาแล้วค่า ไปหลวงพระบางมา เมืองน่ารักมากๆ ชอบสุดๆเลย
ได้เพื่อนกลับมาตั้งหลายคน อยากไปอีกครั้งจังเลย ><
วันแรก...เหนื่อยมากมาย เพราะต้องรอรถ คนที่นัดเค้ามาสาย ต้อง
รอรถที่หมอชิตกะพี่ป้อง รอนานมากด้วย T T แต่แล้วก้อเกิดเหตุ
การณ์อีก เมื่อรถที่พี่เอ้จองไว้ มันไม่มี ต้อไปรถรอบ 21.15 น.
รถมาจริงๆ เกือบ 5 ทุ่ม จะบ้า อยู่หมอชิตตั้งแต่ 5 โมงเย็นด้วยซ้ำ
แต่แล้วก้อมาซวยซ้ำซ้อนที่รถที่มาดันแอร์เสีย ต้องเปลี่ยนรถที่ดอน
เมืองเอาเข้าจริงๆ ออกเดินทางได้ก้อเกือบเที่ยงคืนด้วยมั้ง แถมรถที่
มาใหม่ก็แอร์ หนาวโครตๆ ผ้าห่มผืนเดียวก้อเอาไม่อยู่ (จิงๆนะ) แต่พี่
โยก้อเสียสละให้ (น่ารักจริงๆ) ^^ แล้วแผนการเดินทางก้อต้องเปลี่ยน
ไป เพราะรถเลทมากๆ
วันที่สอง...ถึงลาวแล้ว ก้อต้องมาจัดการกะไอเจ้าพาสปอร์ต ยุ่งยากนิด
หน่อย ค่าเข้าเมือง 20 บาท เค้าพูดว่า ซาวบาท นู๋นึกว่า เก้าบาทนี่นา
โดนล้อเลยอะ T T ใจร้ายจิง พวกพี่เนี่ย ไม่มีคนอื่นให้แกล้งแล้วหละสิ
ชิ!! นั่งรถไปหลวงพระบางอีก 10 ชม. แถมรอรถออกอีก เหนื่อยมากๆ
มื้อแรกจำได้ว่าคิดข้าวราคา 8000 กีบ กินที่สถานีมันเลย รถออก 13.30
แถมรับของอีกตามทาง รถแอร์ แต่ร้อนโครตๆ แดดร้อนด้วย แต่สามารถหลับ
ได้ เพราะซื้อตั๋วนอนมา (<-- พี่โยว่า) กว่าจะถึงหลวงพระบางจริงๆก้อ เที่ยงคืน
แล้ว แถมต้องหาที่พักอีก เหนื่อยมากมาย ได้ที่พักจิงๆก้อตีหนึ่งกว่า หลับจิงๆ
ก้อประมาณตี 2 ครึ่ง หลับสนิท....zzz
วันที่สาม...เที่ยวหลวงพระบาง เช่ารถจักรยานมา พี่กอล์ฟแบกพี่เอ้ไป(น่าสงสารจิงๆ)
สนุกดี แต่งงๆกะถนน เพราะหลวงพระบาง พวงมาลัยอยู่ทางซ้ายมือ มันจะงงๆ
แต่ก้อมีอุปสรรคอีก เพราะฝนตก ต้องไปหลบฝนที่วัดเชียงทอง (ถ้าจำไม่ผิดนะ)
รอนานมากมาย แต่ก้อเจอกะกลุ่มพี่ผู้หญิงถึงผู้หญิง (<- -พี่เอ้ตั้ง) สนุกดี ตอนบ่าย
ก้อไปพิพิธภัณฑ์ ค่าเข้าแพงอะ ไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ เมืองที่นี่น่าอยู่มากมายเลย
อากาศดีมากเลยนะ คนที่ก้อน่ารัก เจอก้อต้องพูดว่า สบายดี เสร็จแล้วก้อพูดว่า
ขอบใจ น่ารักจัง ... ^^ ผู้หญิงที่นี่ส่วนใหญ่จะไว้ผมยาว ไม่เห็นมีใครไว้ผมสั้นเลยอะ
กับข้าวจะเป็นข้าวซอย กะเฝอ และก้อส่วนใหญ่เน้นขนมปังฝรั่งเศส แข็งชะมัดยาก
อ้อ ลืมบอกไปน้ำตกที่นี่สวยมากเลยนะ น่าเล่นมากๆ (โต๋ต้องอยากไปแน่ๆเลย ^^)
อ่อ อย่าลืม มาที่หลวงหลวงพระบางต้องไปที่ ดาวฟ้าด้วย ไม่งั้นถือว่าไปไม่ถึง
อยากรู้ไหมว่า ดาวฟ้า คือ ที่ไหน ถ้าอยากรู้ ก้อลองไปนะ รับรองว่าสนุกแน่ๆ ^^
เขียนแค่นี้ก่อน แล้วค่อยเขียนใหม่..
ปล. ขอบคุณนะคะพี่โย..ที่เสียสละผ้าห่มให้ และดูแลแจนเป็นอย่างดี
ขอบคุณนะคะพี่กอล์ฟ...ที่ดูแลห่วงใยแจนตั้งแต่มาและกลับถึงบ้าน
ขอบคุณนะคะพี่เอ้...กับยาแก้เมารถของพี่และก้อความสนุกของพี่ที่
ทำให้เวลาน่าเบื่อกับการรอรถมันเป็นเรื่องที่สนุก
ขอบคุณนะคะแก๊งผู้หญิงถึงผู้หญิง...ที่ทำให้แจนรู้สึกว่าพี่เอ้ก้อแพ้เป็น เถียงไม่ออก
และแกล้งแจนไม่ได้
ขอบคุณจากใจ ว่า ถ้าไม่มีพวกพี่ แจนก็คงไม่ได้มาที่หลวงพระบาง ขอบคุณนะคะ ^^
April 24 Go go go หลวงพระบาง ในที่สุด จะได้ไปหลวงพระบางแล้ว เยส!!! หลังจากขอวีซ่าจากป๊ากะแม่ มาได้
ไปแบบ backpack คิดแล้วตื่นเต้นจิงๆ >< มันต้องสนุกแน่ๆ หึหึ อยากให้มัน
มาถึงเร็วๆจัง (ก้อคนไม่เคยไปเองนี่นา) ช่วงนี้ฝึกงานอยู่ น่าเบื่อจัง เบื่อมั่กๆ
เหนื่อยมั่กๆ เพลียมั่กๆ อยากกลับไปเรียน ฝึกงานตั้ง 2เดือนแนะ (ไม่น่าเลย
รุงี้ฝึกเดือนครึ่งก้อดี T T) ตื่นเช้าทุกวันเลยอะ อยู่หอนะ กว่าจะลุกตื่นได้ เหอะ
จะเข้าเรียนอีก 30 นาที ถึงจะตื่น แต่นี้ ทำงาน 9.00 -18.00 น. ตังค์ก็ไม่ได้
ไม่ได้อะไนเลย เศร้าใจ
ไปดูหนังเรื่อง Me Myself มา สนุกจัง อินด้วย ร้องไห้ไปหลายรอบ ชีวิตนี่ช่าง
โหดร้ายจิงๆ เห้อ....
ว่าจะดัดผมอีกรอบ เบื่อแล้วผมตรง หึหึ แต่คิดว่าจะเปลี่ยนที่ดัดใหม่ ที่เก่าแพงเกิ๊น
เอาไว้มีแฟนรวยก่อน (ชีวิตนี้คงหาไม่ได้ 555+) แต่กลัวออกมาไม่ดี เพราะ.....
อ้วนขึ้น ตอนนี้เป็นแมวเปอร์เซียพันธ์ฉุ (<-- วุดเรียกง่ะ)
ปล. คิดถึงเพื่อนจัง อยากเจออีก
ไม่รุจะเขียนไร เลยเขียนแค่เนี้ย
อ่านแล้ว เม้มด้วย ทำไม่เป็น ก้อไปเรียนรู้ซะว่าเม้มอย่างไง อย่าอ่านอย่างเดียว
มันเสียมารยาท 555 (อันนี้ถึงคุณก็ไรว่าใคร)
บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย บ้าย บาย ....ปลาวาฬ
March 31 เหนื่อยใจ เคยบ้างไหมที่พยายามอะไรแล้ว ผลออกมาที่ได้ไม่ถูกใจ
หรือผลออกมาแล้วทำให้เสียความรู้สึก ใช่ ตอนนี้ชั้นกำลัง
โดนมันเล่นงานอยู่ ที่พยายามทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น แต่มัน
กลับทำให้ชั้นแย่ลงเข้าไปอีก อีกทั้งยังกลับมาทำร้ายจิตใจเข้า
ไปเรื่อยๆ จนรู้สึกเหนื่อย
เหนื่อยใจมาก ทั้งที่พยายามไม่คิด ไม่นึก แต่บางครั้งมันก็อด
พาลนึกคิด "เหงาจัง" คำนี้หลุดออกจากปากบ่อยครั้ง เมื่อ
ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว มันช่างน่าเบื่อ เห้อ~~~~~
จะมีบ้างไหมนะ ใครสักคนที่รักในสิ่งที่ชั้นเป็น ยอมรับในสิ่งที่เป็นตัว
ชั้นได้ จะมีบ้างไหมใครสักคนที่รักชั้น อยู่เคียงข้างชั้นในยามที่ชั้น
ท้อแท้ สิ้นหวัง ร้องไห้ และใครสักคนที่ชั้นยอมที่จะปรับนิสัยอันแสนจะ
งี่เง่าของชั้น เพื่อที่จะให้ชั้นกับเค้าจะได้อยู่ด้วยกันได้ จะมีสักคนไหมนะ
2 เดือนที่จะไปอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ ชั้นหวังว่าสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ
นั้นมันคงทำให้ชั้นลืมบางสิ่งบางอย่าง บางเรื่องที่มันทำให้ชั้นเหนื่อยใจ
และชั้นคิดว่า 2 เดือนนี้จะลืมมันให้ได้
ทุกคนมักบอกกับชั้นว่า ชั้นควรเปิดใจยอมรับกับสิ่งใหม่ อย่าเอาใครมาเปรียบ
เทียบกับใคร เพราะไม่มีใครมาแทนที่กันได้ ตลอดเวลาที่ชั้นท้อแท้เพื่อนมัก
จะบอกอย่างนี้กับชั้นเสมอ ชั้นไม่เคยคิดว่าจะทำได้ แต่ตอนนี้ชั้นคิดว่ามันคงถึง
เวลาแล้วสินะ ที่ชั้นจะเปิดใจ มองคนใหม่ๆ ที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของชั้นเสียที
ถึงแม้ว่าบางอย่างมันจะเสี่ยงก็ตาม
February 25 เกลียดสิ่งที่เรียกว่า "ความรู้สึก" เกลียด!!! ความรู้สึกทุกอย่าง อยากกำจัดทิ้งไปให้หมด ทำไมต้องมี
มีมาเพื่อทำร้ายจิตใจกันเลยใช่มั้ย เอาซี่ เอาเลย ทำร้ายกันเข้าไป
เพื่อนๆที่มาอ่านก็ขอโทษด้วยนะ ที่วันนี้เขียนแบบนี้ ไม่ไหวแล้ว
อยากระบายออกมาให้หมด จะลืมตัดกันเสียที เหนื่อยแล้ว
พอแล้ว
แจนขอโทษนะเบียร์ ที่แกต้องฟังเราบ่นทุกอย่าง ทั้งๆที่บอกว่าจะไม่ทำอีกแล้ว
แต่เราก็ทำจนได้ และก็ต้องมีความรู้สึกแบบนั้นอีกจนได้ และเราก็ร้องไห้คนเดียว
อีกแล้ว แกคงจะสมน้ำหน้าเราสินะ และก็คงบอกว่า ทำไมไม่เลิกซักที พอเหอะ
จะทำร้ายตัวเองไปถึงไหน แต่ครั้งนี้เราจะพยายามนะ พยายามที่จะไม่คิดอีกแล้ว
เราจะไม่มี ความรู้สึกอย่างนั้นอีกต่อไป ต่อไปนี้ เราจะรักตัวเองให้มากกว่านี้
เราสัญญา
ปัทม์ คิดถึงนะ อยากกลับไปโรงเรียนจัง อย่างน้อยเวลามีปัญหาอะไร อย่างน้อยก็ยังมีแกอยู่ข้างๆ
เราตลอดเวลา แต่ตอนนี้ไม่มีแกอะ อยู่ไกลจัง แถมตอนฝึกงานก็อยู่คนละที่อีก เบื่อจัง
แป้ง แกเป็นงัยบ้าง ไม่ได้คุยกันเรย คิดถึงนะยะ
เพื่อนๆคณะอักษรทั้งจีส แจง แอน เล็ก ปาล์ม กอล์ฟ ดล ผึ้ง อ้อ ...(ขอโทดนะเพื่อนคนอื่นๆที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ)
ขอบใจนะ อย่างน้อยมีพวก แกๆ อยู่ เราก็ไม่เหงา แต่อย่าแกล้งกันหนักสิ สู้ได้เมื่อไหร่ พวกแกๆทั้งหลาย
ตายแน่
เพื่อนๆที่คณะวิทยา เวลาเจอชั้น ช่วยเรียกให้มันเพราะๆหน่อยสิยะ ไม่ใช่เอะอะก้ออ้วนๆ ผอมเมื่อไหร่นะ
จะเอาให้อ้าปากค้างไปเรย
ทำไมตอนจบมันแอบแปล่งๆอ่า ทั้งๆที่ตอนแรกมันยังเศร้าอยู่เรย - -"
ปล.แจนเกลียดพี่..
February 07 ระบาย (อีกรอบ) ช่วงนี้งานเยอะ เรียนหนัก สอบแยะ เครียดๆๆๆๆๆ มีหลายเรื่องให้เครียด เบื่อเพื่อน เบื่อไปหมดทุกอย่าง เซ็งกะชีวิต
แต่ก้อทำงัยได้ ก้อต้องสู้ต่อไปอีก อยากร้องไห้ อยากหนีโลกแห่งความจริง หนีทุกสิ่งทุกอย่าง เหนื่อยจัง T_T
พูดไปก้อเหมือนกับตัวเองไม่ได้โตขึ้นเรย เอาแต่หนีปัญหา ไม่ยอมเผชิญกับความจริง เห้อ..............~~~~
เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ก้อเหมือนกัน....บ้าที่สุด แจนเกลียดพี่......ได้ยินม้ายยยยยย |
|
|||||
|
|
